روزنامه‌ی «وال استریت ژورنال» فهرستی را منتشر کرد که در آن ۵۰ زن برتر سال ۲۰۰۸ از دید این روزنامه، معرفی شده بودند. نکته‌ی قابل توجه، مشاهده‌ نام «سعیده قدس»، پایه‌گذار موسسه‌ی خیریه‌ی «محک» در جایگاه ۴۵ است.

«برای انتخاب پنجاه زن برتر سال ما به دنبال کسانی هستیم که در صنعت یا تجارت نقشی کلیدی ایفا کرده‌اند.» این گفته‌ی «لارنس روت» سردبیر ژورنال زنان روزنامه‌ی «وال استریت ژورنال» است؛ روزنامه‌ای بنام و پرتیراژ که در فهرست ۵۰ زن برتر سال ۲۰۰۸ در مکان ۴۵ نام سعیده قدس را جای داده است؛ بانوی ۵۷ ساله‌ی ایرانی و بنیانگذار موسسه‌ی «محک» که تشکلی غیردولتی ویژه حمایت از کودکان سرطانی در ایران است.

به گزارش شبکه دویچه وله، در معرفی کوتاه «وال استریت ژورنال»، از سعیده قدس به عنوان الگویی برای زنان جوان ایرانی نام برده شده است که مایل‌اند در جامعه نقشی فعال داشته باشند. این زن ایرانی در سال ۱۳۷۰ پس از بهبودی فرزندش که مبتلا به سرطان بود، تصمیم گرفت تا مرکزی را برای حمایت از کودکان سرطانی در ایران ایجاد کند.

نفر نخست این لیست «شیلا بر» (Sheila Bair) رییس یکی از موسسات مالی بزرگ آمریکاست.

موفقیتی ارزشمند

تنها سه ساعت پیش از منتشر شدن روزنامه و با یک تماس تلفنی از نیویورک‌، خانم قدس از این انتخاب آگاه شده است، هرچند جزییات همچنان برای خود او هم روشن نیست. او می‌گوید: «فقط می‌دانم که چون مصاحبه‌های مختلف در رابطه با محک داشتم، یکی از این مصاحبه‌ها هم با وال استریت ژورنال بود. ولی آن مصاحبه هیچ وقت چاپ نشد. نمی‌دانم که شناسایی از آن طریق بوده است یا نه.»

در تمام طول این سالها سعی «محک» و دست‌اندرکارانش به عنوان یک نهاد غیردولتی، جلب توجه مردم برای حمایت گسترده‌تر از این نهاد بوده است؛ اصلی که سنگ بنای «محک» بوده و در حال حاضر هم در حدود ۵۰۰۰ کودک سرطانی را تحت پوشش خود قرار داده است.

سعیده قدس که هم اکنون برای دیدار فرزندانش در آمریکا به سر می‌برد، می‌گوید که از همان اوایل راه‌اندازی «محک» هیچ توقعی از سازمانهای دولتی نداشته است و برای همین هم با به دست آوردن چنین عنوانی انتظار وقوع اتفاق خاصی را ندارد. خانم قدس می‌گوید: «هیچ وقت فکرنکردم که اگر این افتخار آمده کسی باید کاری بکند یا من باید کاری بکنم. این یک اتفاقی است که حاصل همه‌ی آن کاری است که تو یک عمر کردی. کار اجرایی بسیار فرساینده و کشنده‌ای که دردش را حس نمی‌کردم، چون خودم با بیماری بچه‌ام بیمار بودم. من فکر می‌کنم که وقتی چنین اتفاقی می‌افتد، فقط خستگی خودم در می‌رود، انرژی می‌گیرم و به یک نحوی فکر می‌کنی که خب این کار اینقدر که تو فکر می‌کردی مهم بوده است و ارزشش را داشته است که تو زندگی‌ات را روی آن گذاشته‌ای.»

تاسیس انجمن خیریه در لس‌آنجلس
 
البته این اولین موفقیت بین‌المللی بنیانگذار «محک» نبوده است. سال گذشته هم بانک توسعه‌ی اسلامی در عربستان، سعیده قدس را جزو یکی از زنان موثر در توسعه در خاورمیانه شناخت. با این همه او معتقد است که مزیت این موفقیت‌ها بیشتر از شخص او، برای «محک» است. سعیده قدس در این مورد می‌گوید: «به من چیزی نمی‌دهد، ولی کار خیلی از هموطنان من را که می‌خواهند اینجا (آمریکا) یا از جای دیگر دنیا کمک کنند، برای تحقیق این که آیا این سازمان واقعا مفید است، آیا وجودش واقعا توانسته است تغییری در سرنوشت مخاطبانش که بچه‌های سرطانی و خانواده‌هایشان هستند، ایجاد کند یا نه، این (انتخاب وال استریت ژورنال) کار را برایشان تخفیف می‌دهد و کم می‌کند.»

سعیده قدس در حال حاضر در فکر ایجاد موسسه‌ای خیریه در شهر لس‌آنجلس است. او از تجربه‌ی سفرهای پیشین‌اش حرف می‌زند، این که بارها شاهد آن بوده است که بسیاری از ایرانیان مقیم آمریکا تمایل داشته‌اند به نحوی در کارهای خیریه سهیم باشند، اما جای خالی انجمن‌های خیریه‌ی اینچنینی به شدت احساس می‌شده است. از همین رو هم او تصمیم می‌گیرد تا در این شهر موسسه‌ای بین‌المللی را تاسیس کند که به همه‌ی کودکان، صرف‌نظر از ملیت و کشور، کمک برساند.
 
تا به اینجا وی موفق شده است که این موسسه را به ثبت برساند اما تنها مشکل پیش رو مسئله‌ی کمکهای نقدی به ایران است که به واسطه‌ی تحریم‌های آمریکا تا حدی با مشکل مواجه شده است. هرچند که سعیده مقدس می‌گوید، ارسال دارو به ایران جزو موارد تحریمی آمریکا نیست و تنها به اجازه‌ی مخصوص نیاز هست که برای آن هم اقدام کرده است.

یکی از مزیتهای بزرگ به دست آوردن چنین موفقیت‌هایی از نظر خانم قدس، تصویری است که از زن ایرانی ارائه می‌شود. سعیده قدس می‌گوید که تصویر جدید با شیرین عبادی و جایزه نوبل صلح آغاز شد و او امیدوار است که حالا با انتخاب خود وی به عنوان یکی از زنان برتر سال ۲۰۰۸ از طرف «وال استریت ژورنال» ادامه یابد. به همین خاطر هم شاید توصیف نویسنده‌ی این روزنامه‌ی آمریکایی بجا باشد، که سعیده قدس الگویی است برای زنان جوان ایرانی که خواهان ایفای نقشی فعال در جامعه‌شان هستند.